قرار بود جور دیگری شروع شود. قرار بود این پادکست پر از آرزوهای رنگی من و ما باشد. مثل دره شکوفههای آلبالو سریال برادران شیردل. جایی با نورهای ملایم با نسیمی آرام، پر از صدای پرنده و برکهای در میان. روزهای هولناک دیماه ۱۴۰۴ ما را متوقف کرد. یخ زدیم از شعلههای اشک. گیر کردیم میان خواب و بیداری؛جایی تنگ در میان کابوسهایمان نشستهایم و تماشا میکنیم. محتوای پادکستمان پر شد از خوابهای در هم. چشم به هم زدیم، دوباره جنگ شد. ما ماندیم و بیخبری و قطع دوباره اینترنت. ما ماندیم و روزهای مبهم و شبهای اضطراب و بی خوابی. این روزها شغل ما شده سراغ گرفتن از هم. تلفنی به هم امید میدهیم. دیشب در میان حرفهایمان رسیدیم به «نقطه صفر مسکو». کسی گفت به راه بادیه رفتن به ز نشستن باطل. پس تصمیم گرفتیم اپیزود مانده در قفسه را منتشر کنیم. مثل رابینسون کروزوئه که نامهاش را در بطری گذاشت و در آب انداخت. بی آنکه بداند امواج آن را به دست کسی میرساند یا نه. اپیزود صفر پادکست «نقطه صفر مسکو» تقدیم همه کسانی که آرزوهایشان را از یاد نبردهاند.
کاری از منیره عروجی و فریال مرادی
کارگردان سیاوش صفاریانپور
تدوین کیارش کاظمی
گرافیست میثم همهئی
ضبط در استودیو کجا
با حضور
مهرداد نعیمی - بهار- پگاه- تارا